Wawel w okresie romanizmu

Na przełomie lat 1038/1039 do Polski wrócił Kazimierz Odnowiciel. Przyjmuje się, że właśnie wtedy Kraków stał się stolicą państwa oraz siedzibą królewskiej władzy.

Pod koniec XI wieku rozpoczęto budowę katedry zwanej „Hermanowską” (prawdopodobnie fundatorem był Władysław Herman). Konsekracji katedry dokonano w 1142 roku. O budowli tej istnieje dość sporo informacji, m.in. dzięki zachowanemu wizerunkowi na odcisku pieczęci kapituły krakowskiej z XIII wieku. W miarę dobrze zachowały się różne pozostałości, np. dolna część Wieży Wikaryjskiej (Srebrnych Dzwonów) oraz cała krypta św. Leonarda, składająca się z trzech naw i wsparta na ośmiu kolumnach. W 1118 r. został tam pochowany biskup Maurus. Z jego grobu wyjęto m.in. kielich oraz patenę.

Z tego okresu zachowały się też takie miejsca, jak Kościół św. Gereona, który prawdopodobnie służył jako kaplica pałacowa; sala o 24 słupach; romański kościół św. Michała; rotunda z emporą przy baszcie Sandomierskiej (możliwe, że pochodzi z II połowy XI w.); kościół przy Smoczej Jamie oraz znajdująca się przy „Kurzej Stopie” czworoboczna wieża obronna.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


7 × dziewięć =